BONIFATIUS KLOOSTERPAD

Er gaat niets boven buitenbeentje Schiermonnikoog

 

Schiermonnikoog is een apart geval. Er rijden amper auto's op het eiland en de boeren krimpen vrijwillig hun veestapel in om de uitstoot van CO2 te verkleinen, dat alleen al is een unicum. Het merendeel van het grondgebied is ook nog eens natuurreservaat en de Cisterciënzer monniken zijn terug van weggeweest.

Het is ook de enige gemeente waarvan de naam rechtstreeks verwijst naar de middeleeuwse vestiging van een uithof van "schiere" monniken. Na eeuwen afwezigheid, op een standbeeld van een lekenmonnik bij het gemeentehuis in het dorp na, hebben vijf Cisterciënzer monniken zich op Schiermonnikoog gevestigd. Ze stichtten het nieuwe klooster Schiermonnikoog in Huize Rijsbergen. Het eiland was in de late middeleeuwen een uithof van het klooster Claercamp bij Rinsumageast en rond 1300 tijdens eb en vloed nog goed bereikbaar vanaf de vaste wal over de drooggevallen zandbanken en kwelders. Een Hamburgs geschrift uit 1323 rept van ‘het eiland van de monniken van Claercamp’. Er stonden in die paar eeuwen dat het eiland tot het kloosterbezit behoorde een monnikshuis, een hof en een kapel met begraafplaats. Omdat het een uithof betrof, waren het vooral de in grijze pijen gehulde lekenbroeders (grijs = ‘schier’) die met kleinschalige landbouw en jutten in hun levensonderhoud voorzagen. De monniken van abdij Sion in Diepenveen nemen na vijf eeuwen afwezigheid het stokje over. De wandeling over het eiland biedt een heerlijke mix van klooster­geschiedenis, gezellige drukte en verstilde natuur. Zon, zee, duinen en strand, meer is er niet nodig om volstrekt gelukkig te zijn. Het geluid van de branding neem ik mee als een aangename melodie die lang blijft nazingen in mijn hoofd.

 

Terug